โลกนี้มีเกิดดับสูญอย่างไร
ดินฟ้าจะสูงเท่าใด น้อมใจสงบเท่าทัน
เกิดเวียนหลงอยู่..แสนนานตื่นกลางความฝัน สดับกลางจิตทันควัน
ใจหวั่นแปรเปลี่ยนมั่นคง
อุทิศจริงใจเพื่อเขาเวไนย อดทนสู้หนาเดินไป น้ำตาบ้างยังไหลริน
ใจหวังถางถาก..เคี่ยวกรำยอมล้างมลทิล มุ่งมั่นบำเพ็ญทุกข์สิ้น
สุขนี้ได้จากทุ่มเท
ทุกครั้งอาบน้ำตาภายในจิต ทำชีวิตด้วยจิตที่เข้มแข็งพอ ศิษย์..อาจารย์
จะเดินหนทางยังรอ มุ่งหวังโปรดเวไนยต่อ โลกรอส่องแสงธรรมา
เรียกร้องจากตนเพื่อผองเวไนย ฝ่าฟันให้คุณต่อไป ขอใจธรรมคู่กายา
สำคัญจิตหนึ่ง..รู้ถึงคุณค่าเกิดมา ชีพนี้หมายคืนที่มา ปราถนาบำเพ็ญเพียร
โลกนี้วิกฤตใจผู้คนร้อน บำเพ็ญจิตนี้ดีก่อน ถึงพายแล่นธรรมนาวา
อาจารย์ยังอยู่..ดูศิษย์..บำเพ็ญก้าวหน้า ร่วมเสริมสร้างคุณแห่งฟ้า
ขอกายาดั่งเสาคานธรรม
ทุกครั้งตื่นตัวช่วยงานฟ้าเถิด กลาง..ถ้ำจิตเปิด เลิศล้ำไล่ผองมารหนา
หันมาบำเพ็ญ ใจธรรมของตนเจิดจ้า ขอฟ้าโปรดชี้ช่วยหา
ช่วยบอกทางสร้างโลกสู่ธรรม