โกรธโลภหลงที่ร้าย จิตสร้างไว้ให้ยิ่งทุกข์
ได้เหมือนกรงขังใจ ติดหลงใหลลาภยศ มัวเมาระเริง
จิตเพลิดเพลินพาวุ่นวาย จิตผกผันเวิ้งว้าง อยากจะล้างสิ้นซึ่งทุกข์
ก็ถึงกาลได้ธรรม จุดมุ่งหมายค้นหา ชีวางดงาม ก้าวหันทัน ด้วยมั่นคง
* ความเคยชินไม่ดีเพียงใด แก้ไข
ด้วยใจพยายาม กระแสที่คอย
กั้นทางเหมือนดั่งมาร บั่นทอนจิตญาณ ยิ่งระทม
** อดทนหนาทุกครั้ง จิตที่หลงสู้ยับยั้ง ที่ขังใจได้คลาย เมื่อจิตเห็นซึ่งทุกข์
มองทางได้ไกล จากนี้ไปไม่แพ้ตน ( ซ้ำ * , ** )
จากนี้ไป
ไม่แพ้ตน