คอย
แล้วคอยทุกคืน เห็นญาณ
ไม่ตื่นสักหน
ความ
ทุกข์ตรองมืดหม่น ศิษย์ไม่สนคำ
อาจารย์ ทิวา
ล่องเรือส่องแสง
ญาณจิตที่แฝงไฉนเลยผ่าน มอง
ย้อนตรงจิตบ้าง นิพพานมีด่าน อยู่ที่ใด
* คะนึง
ถึงกาลหวนกัน ผิง
ซัน และกับข้าไซร้ รอ
ทุกคนคืนให้
จิตใจเหมือนเดิม นิรันดร์กาล กลางหุบเขาที่เดิม เมื่อส่องเริ่มเห็น
จุดหมายโอฬาร ชี
วิตใครยาวนาน แล้วใครจะกลับ หวนสู่นิพพาน
( ซ้ำ * )