ทุกทิศที่ทดสอบ ย่อมมีแต่ขม..
หลายคราใจหม่นนั้น สู้ไปนิดไม่หวั่น มุ่งฝ่าสิ่งนั้นด้วยไม่ท้อใจ
รุดเดินต้องทน ปราชญ์จะอดกลั้นมั่นคงยากหวั่นไหว ต้นปลายรากแท้มั่น
จิตไม่คลอนผลนั้นงาม..เหลือเกิน ยากเดินเพียงไหนอดทน ผจญ..ลมฝนยิ่งก้าวอีก
ฝ่าหนทางไป จุดหมายย่อมถึงได้หวนจริง
* เพื่อตนนั้นได้พิสูจน์ ใจแท้จริงอีกครา ไม่หวั่นไหวได้พ้นพลัน
ให้ถึงจุดหมายจริง ให้แสงธรรมา..ส่องเห็นตนเอง สว่างงาม
สงบย่อมเห็นหลักธรรม สงบย่อมพ้นมาเห็นตน มุ่งแท้จริงยิ่ง สว่างบำเพ็ญไร้สิ่งมัวหมอง
(ซ้ำ *) สุขสมปองยาม หลุดพ้นคืนมา กราบมารดา