อภัยกันต่างคนต่างใจ ไกลจากบ้านมาช่วยงานฟ้ายิ่งใหญ่
สู้ทนเพื่อนำเวไนย สัญญาช่วยข้าเก็บงานท้าย
ฝ่าลมฝนอ่อนล้าขื่นขม บ้างยังทนบ้างลาไกลไร้าเงา ร่วงหายเข้าไปเคว้งคว้าง
ศิษย์ใครอย่าหายไปอีกเลย
เมื่อเจ้าถอยร่างไป เหตุใดเรื่องใด ใคร่ครวญ พี่น้องเพียงแต่ให้อภัย
เพียงเจ้าเข้าใจใหม่ จากนี้ว่าจะทุ่มเท มือจับมือศึกษาร่วมแรงใจ
* อภัยหนาด้วยความจริงใจ ต่างบ้านต่างวัย เพื่อนกันคอยชี้นำ
ผูกพันพ่อลูกชั่วนิรันดร์ สักวัน ร่วมสุขบนแดนวิมาน (ซ้ำ *)