ไตรรัตน์คืนทารก โปรดสามกาลเกณฑ์กัป
จับพายนำนาวา โปรดคนหมื่นร้อยพ้น โปรดคนช่วยตรีภพ เมื่อมีเรือธรรม
เทียบท่ารอกลับคืน
เวียนหลง ยังเวียนหลง สิ่งใดที่ลวงตา ศิษย์เอยพากำแพง ผูกพันให้ลืมตัว
จิตญาณแห่งรากเดิม เมื่อเวียนเกิดทุกข์มัว ศิษย์มัวหมองเห็นแดนโลกแสนโศกตรม
* ศิษย์เป็นตัวแทน..นาวาแล่นหวนคืน ศิษย์เป็นพุทธา แบกงานสามโลกกัน
ศิษย์ยอมทุกข์อุทิศไป เข้มแข็งใจสำคัญ หยุดแปรผัน นอบน้อมเจริญธรรม
ไตรรัตน์คืนทารก กลับคืนหวนมรรคา ส่องทางยามราตรี เกิดมีค่าสำคัญ
ฝ่าฟันต่อคลื่นลม ข่มความคิดพิจารณ์ หมั่นเพียรรั้งพบญาณ กลับใสเป็นดั่งเดิม
(ซ้ำ *)
คงปณิธาน ตนอยู่เสมอ จิตใจหากยังเพ้อ ต้องเจอกับทุกข์เรื่อยไป
นัยน์ตาธรรมล้ำค่า ศึกษาค้นในคัมภีร์จิต กลับคืน..พุทธาศิษย์ปัญญาแยบยล
(ซ้ำ *)