ติดอยู่โลกความฝัน ติดอยู่โลกความทุกข์
ล้มลุกเรื่อยไปอยู่เสมอนี่แหละคือ ความจริงที่พบเจอที่ใจเจ้าใฝ่เพ้อ
รู้ซึ่งทุกข์ยังไม่ปลง
ติดอยู่โลกแดนเหงา ติดอยู่โลกแดนนี้ หลงแล้ว ล่วงมาหกหมื่นปี
ได้เปิดประตูดวงญาณรู้ธรรม ได้พบโลกสุขศรี มวลเมธีผันโลกให้งาม
จะฝึกจิตญาณลึกล้ำ ฝึกจิตญาณไสว รอวันแยบคายกายในญาณ จะฝึกจิตญาณลึกล้ำ
สง่างามนานยาวนิรันดร์ คือพลังญาณแห่งตน
กลับสู่ดั่งโลกสวย กลับสู่ดั่งแดนทิพย์ น้องพี่เช่นเซียนจากฟากฟ้า
เบิกบานยินดีมีน้ำใจ รวมญาณสงบไว้ อนธกาลนั้นยังไกลห่าง
ขอเจ้าสู้หนายอมฝ่าเดินไป และในวันหนึ่งจะเป็นแดนศรีอาริย์