เพราะหลงจนพลัดออกไกล ให้ใจนั้นพลาดพลั้งผันแปรทาง
เหลียวหาเจ้าคนดีหวัง อุทิศช่วยงานธรรมนิรันดร์กาล
ครั้งไหนพบกับความทุกข์ ย้อนมองเห็นได้กว้างไกลกว่าเดิม ยิ่งศิษย์ขัดเกลาวันนี้
ทั้งกายทั้งใจให้ดีสวยงาม
* ตะวันดวงจันทร์นี้พร้อมดูแล คอยส่องสว่างทางมิห่างหนี หากวันใดใจท้อขอบำเพ็ญ
อาจารย์หวังเฝ้าคอยเป็นอุ่นไอ
ทุกครั้งหวังนำใจฟ้า คลี่ทางร้าย ที่รั้งดึงดั่งเงา จะเปลี่ยนด้วยจิตธรรมดวงนี้
ผองชนได้ทางที่ตรงบ้านเดิม (ซ้ำ *)
ยุคสามหวังศิษย์บรรลุ เส้นทางมรรค พุทธญาณกลมกลืน หลุดจากโลกเกิดตายเวียนหลง
อาจารย์ยังคง ช่วยศิษย์ตื่นฝัน ทุกก้าวหลังพร้อมพลีถึงชัย