ญาณน้อยน้อยริบหรี่มืดมิดลงไป
เมธีรู้ไหมโลกนั้นสับสนวุ่นวาย ตื่นจากฝันหนี้กรรมปล่อยเร่งคลี่คลาย
จิตประกายทอแสงสว่างหนทางแท้ มุ่งก้าวไปแบกภาระงานอาจารย์ตนๆ
ทุกๆคนพายเรือขึ้นฝั่งนิพพาน
หากวันนี้ยังมีเวลา หากวันนี้ยังพอมีหวัง พร้อมมุ่งกันฝ่าลมหนาวเยือกเย็นมั่นภูผาญาณ
เมธีรู้ไหมเวลาเร่งทุกนาที บำเพ็ญช้าช้า หนี้กรรมตามทันลำเค็ญ
อย่ารอเวลา ใช้หนี้หมดสิ้นไป พายเรือธรรมมุ่งฉุดเวไนยเมตตา
ลุปณิธาณหากตนรู้หนทางบำเพ็ญ หากตนรู้ใยมัวหลับฝัน กล้าเผชิญคลื่นลมกระหน่ำมา
ทนเคี่ยวกรำสุดจะท้อลมหายใจเหนื่อย
ตะวันเคลื่อนใกล้ลับขอบฟ้า ฝากสัญญาพร้อมกลับคืน เบื้องบนมารดาเฝ้าคอย