อุ่นไอ ปกป้องขยาย เป็นนิจเหมือนได้รับซึ่งสุขกัน
แดดทอกาย
สายสัมพันธ์ ฟูมฟักเมื่อวัน
ครั้งเคยอยู่เคียง ชีพเรา
ก่อนมาจากไหน
ลืมฟ้าเดิมได้
ฤดีห่างเอียง โลภหลงใหลโกรธรักเพียงนิสัยที่เคียง
กายาคน
* หากย้อน
ทบทวนเที่ยงแท้ ฝันแปรทุกข์กายนั้นคงต้องติดทุกข์หม่น
อาจารย์กล่าวย้ำในต้น ตัดมลทินว่ายวนหมดสิ้นหมองทุกข์กรรม
ศิษย์เอย
เมื่อชีพเรารู้ เรือนี้มากู้
เห็นตนเถิดหนา สร้างสมผล
ของพุทธา..ดั่งพบอีกครา
บุญญาสัมพันธ์
(ซ้ำ *)