วาระธรรม นำผู้คนฟ้าเบื้องบน ดลโปรดธรรมกาล ทดสอบใครล้ม ไหวล้มสะท้าน ยากกล่าวขานธรรมได้เหมือนฝัน

หนาวฝนลม ตรมมิวางทุกข์มืดทาง ห่างธรรมเหหัน การเกิดดับหาย ดูคล้ายเพียงสั้น อย่าพ่ายกันแปรผันทันยุคปลาย

วาระ...ที่สามรู้แจ้ง ลงเรี่ยวแรงศิษย์บำเพ็ญตน บางครั้ง...เจ้าก็สับสน มั่นจิตต้นรากธรรมค้ำชู

* วานสายลม วอนแสงทอง ล้ำครรลอง ส่องทั่วแดนโลกีย์ ประพฤติกุศล เดินพ้นธรณี ล่วงหายหนีเหลือใครที่พ้นทุกข์กรรม

บำเพ็ญจนครบ ไม่พบแล้วหมอง สายทองฉายแสง (ซ้ำ *)