โอ้..คืนวันผ่านไปใจหาย ผันเปลี่ยนกลับกลายเสมอ ผ่านเดือนถึงปีต่อไป ยามขมขื่น เปลี่ยวแสนศิษย์น้อยห่างไกล แดนทิพย์สวรรค์ท้อผลิ เบ่งบานงามล้วนให้ยล เหล่าเซียนน้อย เที่ยวชมสุขเหลือคณา สวยพาสุขใจอุรา สุดงามตานั้นรอศิษย์ชม

โลก..โลกีย์ดินแดนเหล่าชน เห็นศิษย์เพลิดเพลินเบิกบาน เนิ่นนานไม่คืนถิ่นเลย เคลิ้มฝันอยู่ เลยหลงจนพลัดเปลี่ยนทาง ความทุกข์ความฝันอำพราง ศิษยาวนเวียนเรื่องกรรม ให้ตนหนา เดินทิศทางพลั้งเลื่อนลอย คล้อยตามราคีฉุดจม สิ้นแรงน้ำตาอาบทรวง

* จัด..งานเลี้ยงยินดีเหล่าเซียน หลงฮว๋างานนี้เสมือน ศิษย์เพียรสมบูรณ์เปี่ยมธรรม บรรลุกลับ สุขสมชมทิพย์รื่นรม กาลสามเพียรและอดทน ศรัทธาหลักธรรมออกเดิน แม่มารดา เฝ้ารอแสนนาน อย่าลืมหลงฮว๋าเปิดงาน กลับบ้านมาให้ชื่นชม (ซ้ำ *)