ท่านอรหันต์จี้กงเสด็จลงตรัสมีกลอนความว่า
:
ขายยาปลอม เป็นหมอเถื่อน บาปหนักหนา
โลกเงินตรา บาปติดตน ทุกแห่งหน
แพทย์ฮั้วท้อ เมตตาจิต รักษาคน
ทิพย์สุคนธ์ โพธิสัตว์ พรมแผ่นดิน
อรหันต์จี้กง
: ในโลกนี้มีคนไม่น้อยที่จิตใจโหดเหี้ยมปราศจากความสำนึกผิดชอบ
หลงระเริงแต่เงินๆ ทองๆ ไม่คำนึงถึงศีลธรรมเช่นหมอเถื่อนทำลายชีวิตคน
จนกระทั่งทำยาปลอมจำหน่าย เห็นชีวิตคนเป็นผักเป็นปลาเวรกรรมหนักหนา
แม้ยมกฎจะเข้มงวดกวดขัน ก็ยังมีแมลงเม่าบินสู่กองไฟ จงใจเสี่ยงกฎหมาย
เมื่อตายลงแล้วไปสู่นรก ก็ต้องระทมอย่างมีปากก็พูดไม่ออก หากผู้ใดไม่เชื่อข้าฯ
จะพาหยางเซิงไปท่องนรกเพียงเที่ยวเดียว ก็จะพิสูจน์ได้ว่าที่กล่าวไปนั้นมิได้มดเท็จเพ้อเจ้อวันนี้เตรียมท่องนรก
เจ้าหยางเซิงขึ้นบนดอกบัวเถอะ
หยางเซิง : มิทราบว่าการเดินทางวันนี้จะมุ่งสู่แห่งใด
?
อรหันต์จี้กง : ขุมนรกที่ขึ้นกับขุมที่
4 รีบเตรียมตัวออกเดินทาง
หยางเซิง : กระผมนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
เชิญท่านอาจารย์ได้
อรหันต์จี้กง : ถึงแล้วละ รีบลงจากดอกบัวเสีย
หยางเซิง : คุกที่อยู่เบื้องหน้าส่งเสียงอาเจียนโอดครวญระงมไป
บนประตูคุกเขียนว่า "แดนกรอกยานรกน้อย" นายทหารหัวควายหน้าม้าต่างคุมตัววิญญาณโทษหญิงชายเข้าไปในคุก
อ้อ ! พัศดีและนายทหารออกมาจากประตูใหญ่แล้ว ประหนึ่งรู้ว่าเราได้มาถึงที่นี่แล้ว
อรหันต์จี้กง : ถูกต้อง พัศดีและนายทหารได้มาต้อนรับเราอยู่เบื้องหน้าแล้ว
เจ้าจงรีบเข้าไปแสดงความเคารพ
พัศดี : ขอต้อนรับท่านอาจารย์และอาจารย์แห่งสำนักเซี้ยเฮี้ยงตึ้งที่มาเยี่ยมชมถึงคุกนี้
ก่อนหน้านี้ครู่หนึ่งได้รับคำสั่งจากเจ้านายทราบว่าท่านทั้งสองจะมาคุกนี้
สำรวจสภาวะที่แท้จริง เพื่อลงตีพิมพ์ในหนังสือ "เที่ยวเมืองนรก"
ทำให้ชาวมนุษย์เชื่อว่ามีนรกอยู่จริง ท่านทั้งสองเชิญตามสบายเถิด
หยางเซิง : ขอบคุณท่านพัศดีที่ได้ให้การต้อนรับอย่างดี
สองข้างประตูของนรกแดนกรอกยา มียาชนิดต่างๆ กองเต็มไปหมดเข้าไปอยู่ใกล้ๆ
เครื่องหมายการค้ามีทั้งภาษาจีน อังกฤษ ญี่ปุ่น การห่อหุ้มบรรจุก็สวยงามมาก
ขอเรียนถามท่านพัศดี คุกของท่านก็ค้าขายเครื่องยาด้วยหรือไฉน
? มิเช่นนั้นแล้วจะตั้งแสดงประดับด้วยเครื่องยามากมายอย่างนี้
? ร้านขายยาในแดนมนุษย์ยังไม่มียามากมายเช่นนี้วางจำหน่ายเลย
?
พัศดี : คุกนี้มิได้ขายยาแต่ประการใด
เครื่องยาเหล่านี้เป็นยาปลอมที่ชาวโลกออกจำหน่ายในแดนมนุษย์
เมื่อทำอะไรขึ้นมาสิ่งหนึ่ง แดนนรกก็จะถ่ายทอดปรากฏภาพออกมาทันที
ดังนั้นทำยาปลอมขึ้นขวดหนึ่งยมโลกก็สะท้อนภาพจริงออกมาด้วยหลักฐานแห่งการทำผิดก็เลยวางอยู่ที่นี่โดยปริยายไม่มีขาดเกินผิดพลาดแม้แต่น้อยนิด
ดังที่ดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์ส่องแสงต่อกันฉันนั้น สิ่งเหล่านี้ชาวโลกควรเข้าใจเอาไว้
อย่าคิดว่าทำในที่มืดจะทำการผิดศีลธรรมย่อมทำได้ แต่หารู้ไม่ว่าภูตผีเทวดาได้ควบคุมดูแลอยู่แล้ว
มิเช่นนั้นแล้วบาปเวรของผู้คนจะได้รับสนองตอบคืนได้อย่างไร
พระเจ้าทรงตรัสไว้ว่า "เคราะห์กรรมโชคลาภมิได้มาเองอยู่ที่ผู้คนจะใฝ่หาเองต่างหาก
การตอบสนองแห่งบุญบาป อุปมาเหมือนเงาตามตัว" ก็คือเหตุผลอันนี้แหละ
อรหันต์จี้กง : ชาวมนุษย์ส่วนมากไม่เชื่อในเรื่องของการก่อเหตุก่อผล
ควรรู้ไว้ว่าการสนองตอบแห่งบุญบาปนั้น เหมือนเงาตามตัวเช่นการอยู่ใต้แสงสว่าง
ผู้คนจะมองเห็นเงาของตนเองเมื่อเข้าไปอยู่ในห้องมืด ก็จะไม่มีเงาให้เห็น
เลยคิดว่าไม่มีผีสางเทวดาที่ไหนมารู้เห็น แต่ไม่รู้หลอกว่าในห้องมืดนั้นที่จริงแล้วเป็นแหล่งที่มีผีมาก
อยากตกเข้าไปในบ่วงเองแล้วจะมาโทษใครเล่า ?
พัศดี : เชิญท่านทั้งสองรีบเข้าไปชมดูภายใน
หยางเซิง : ในคุกล้วนล้อมด้วยเส้นเหล็กกล้าสามารถมองเห็นวิญญาณโทษแต่ละตนร้องเสียงครวญครางเจ็บปวดอยู่ภายในนั้น
พวกยมทูตกำลังเทของเหลวสีดำเป็นถังๆ กรอกเข้าไปในปาก แต่ละตนก็ดิ้นรนหลบหลีกการกรอกยาของยมทูต
อรหันต์จี้กง : ฉันจะพามาทางนี้
ดูวิญญาณโทษตนที่วันก่อนนั้นถูกตัดสินให้มารับโทษในคุกนี้ว่า
สภาพการณ์ทำโทษเป็นอย่างไรบ้าง
พัศดี : ได้ครับ ข้าพเจ้าจะพาท่านไปตรวจชมภายในคุก
หยางเซิง : น่าสงสารเสียจริงๆ วิญญาณโทษตนนี้วันก่อนขณะที่อยู่ในขุมที่
4 หน้าตายังเป็นน้ำเป็นนวลผ่านมาแค่สามวันเท่านั้นเวลานี้หน้าคล้ำไปแล้ว
ทั้งหน้าตาจมูกเต็มไปด้วยของเหลวสีดำมิทราบว่าเป็นของอะไร
?
พัศดี : วิญญาณโทษตนนี้ เพราะเหตุว่าทำยาปลอมขายที่โลกมนุษย์ทำลายล้างชีวิตคนมาไม่น้อย
เมื่อตายลงแล้วคุกเราก็ใช้ยาน้ำสีดำและมีสารพิษษปนอยู่ด้วยกรอกปากมันเข้าไป
ยาชนิดนี้ขมนักกลืนกินยากเหลือหลาย พอเข้าปากไปเท่านั้น ท้องไส้ถูกกัดกร่อนบีบเฉือน
ทั้งเจ็บปวดทั้งจะรากแต่ก็รากไม่ออก นี่แหละเป็นการสนองตอบจากการกระทำยาปลอมละ
หยางเซิง : ชุดสากลของวิญญาณโทษตนนี้เปรอะเปื้อนยาน้ำสีดำเต็มไปหมด
สกปรกสิ้นดี ตาทั้งสองข้างก็เหม่อลอยไม่มีแวว
วิญญาณโทษ : ช่วยด้วย! ช่วยชีวิตฉันด้วย!
พระอรหันต์ใหญ่รูปนี้กับท่านมนุษย์ผู้นี้ รีบช่วยเหลือฉันด้วย
ฉันทนไม่ไหวแล้วขอกราบละ! ถ้าสามารถช่วยฉันได้ชาติหน้าฉันจะเกิดเป็นควายเป็นสุนัขมาตอบสนองบุญคุณของท่าน
ฉันมีเงินทองมากมายทิ้งไว้ในโลกมนุษย์ จะให้ลูกๆ มอบให้ท่านก็ย่อมได้
พัศดี : พูดเหลวไหล! ท่านนี้คือพระอรหันต์จี้กง
มิใช่พระธรรมดาในแดนมนุษย์ แกจะให้เงินท่านมีประโยชน์อันใด
? ปลดแกออกมา ให้รีบเล่าเรื่องความผิดที่แกได้กระทำไว้ สารภาพต่อท่านมนุษย์ผู้นี้
ท่านคือหยางเซิงแห่งสำนักเซี้ยเฮี้ยงตึ้งเมืองไถ่ตงศิษย์ท่านพระเจ้ากวนอูผู้ศักดิ์สิทธิ์
ตามพระราชโองการให้มาท่องนรก เพื่อแสดงหนังสือปลอบเตือนชาวโลก
แกสารภาพให้หมดเปลือกจะได้ลดโทษให้บ้าง
วิญญาณโทษ : ขอขอบพระคุณใต้เท้า
พูดแล้วก็อับอายขายขี้หน้าและทำให้พวกลูกหลานต้องอัปยศด้วย
ฉันเปิดร้านขายยาแผนปัจจุบันที่เมืองมนุษย์ ขายทั้งยาในประเทศและต่างประเทศเพราะเหตุว่าตาได้เห็นหูได้ยิน
มิช้ามินานก็มีความรู้ทางเรื่องยาอยู่บ้าง ใจเดคิดจะหาเงินทางลัด
(ทางที่ไม่มีศีลธรรม) คิดจะเสี่ยงกับมัน จึงซื้อเครื่องจักรเล็กๆ
เครื่องหนึ่ง ใช้แป้งสาลีทำยาปลอมที่ขายดีชนิดต่างๆ ขึ้น และเลียนแบบบรรจุหุ้มห่อเหมือนยาขนานแท้
แล้วผลิตออกจำหน่ายอย่างใหญ่โตมโหฬาร นอกจากขายในร้านเองแล้วยังขายให้กับร้านขายยาอื่นๆ
อีกได้เงินมามิใช่น้อย มาตอนต้นฤดูใบไม่ผลินี้ เกิดโรคร้ายป่วยไข้ตายมีอายุขัย
52 ปี ตอนตายโดนทหารหน้าควายม้าคุมตัวไปยังหอกระจก (กรรม)
วิเศษฉายภาพการทำยาปลอมและภาพของการจำหน่ายปรากฏออกมา ทำให้ฉันตกตลึงกลัวจนหน้าถอดสี
ที่แท้ยมโลกก็มีเครื่องมือร้ายกาจฉมังถึงขนาดนี้ ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถปฏิเสธได้
เมื่อสามวันก่อนโดนโหงวกัวอ๊วงแห่งขุมที่ 4 ตัดสินให้ตกเข้ามายัง
แดนนรกกรอกยา 30 ปี ในขณะที่ทำการลงโทษ ยิ่งทำให้ฉันขวัญหาย
วิญญาณกระเจิงไปหมด เพราะเหตุว่ายาปลอมที่ฉันทำขึ้นในตอนอยู่ในแดนมนุษย์
มีสภาพเรียบร้อยทุกอย่างตั้งอยู่ที่หน้าคุกยมโลก มีฤทธิ์เดชกว้างใหญ่ไพศาลเสียจริงๆ
หลัดฐานความผิดพร้อมมูล แล้วจะให้พูดอะไรได้อีกเล่า สามวันมาแล้ว
โดนภูตผีบังคับกรอกน้ำยาดำ มันช่างกินยากเกินทน จะไม่กินหรือก็ต้องโดนเฆี่ยนตีอีกเมื่อบังคับกรอกเข้าปากไป
ก็เจ็บปวดทรมานเหลือที่จะกล่าว เมื่อดื่มเข้าไปท้องไส้ก็เจ็บปวดเหมือนลำไส้จะขาดจะรากก็รากไม่ออกเมื่อสำนึกตัวได้ก็สายเสียแล้ว
ผู้ที่ขายยาในแดนมนุษย์ อย่าได้เลียนแบบฉันเป็นอันขาดหากรู้ว่าทำผิดแล้ว
ให้รีบแก้ไขสำนึกบาป มิเช่นนั้นเมื่อตายลงแล้วจะมีความทุกข์ทรมานมาหยิบยื่นให้
พัศดี : ไอ้เวร ! แกยังมีความผิดอีกมาก
รีบสารภาพมาอย่าปิดบังมิเช่นนั้นจะเพิ่มโทษให้หนักยิ่งขึ้น
วิญญาณโทษ : ขอรับ! ขอรับ! ฉันจะพูดก็แล้วกันตอนที่ฉันเปิดร้านขายยา
เพราะโลภอยากได้เงินมากๆ ก็เลยแอบขายยาประเภทกล่อมประสาท ให้แก่พวกหนุ่มสาวไปทำให้พวกเขาสะลึมสะลือ
บ๊องๆ บวม ๆ เกิดมีเหตุร้ายขึ้นก็มากหลาย โทษฉันนี้สมควรตายเป็นหมื่นๆ
ครั้ง ยังมีอีกครั้งหนึ่งเพื่อนคนหนึ่งได้ให้หนังสือเรื่องธรรมะของพระพุทธเทวดาลงประทับทรงเพื่อปลอบเตือนชาวโลกเล่มหนึ่งให้ฉันศึกษาท่องอ่าน
เพื่อสร้างบุญประกอบความดี ฉันเปิดอ่านได้ไม่กี่หน้า เห็นว่าล้วนเป็นเรื่องโคลงกลอนของพระพุทธเทวดาอะไรต่อมิอะไรที่ลงทรงไว้ทั้งนั้น
ฉันจึงโยนทิ้งทันที ใจคิดว่าสมัยยุคอวกาศนี้ จะมีเทพผีพระพุทธเทวดาอะไรกันอีก
ล้วนเป็นผู้หลงงมงายทั้งเพจึงไม่เชื่อคำผีคำเจ้า หารู้ไม่ว่าเมื่อตัวตายลงแล้ว
ยมบาลท่านให้เพิ่มโทษในการที่ทำการกล่าวร้ายบริภาษพุทธเทพและทำลายทิ้งตำราธรรมอีก
5 ปี ที่แท้ท่านผู้เป็นมนุษย์ผู้นี้คือศิษย์แห่งสำนักทรงของเมืองมนุษย์
ฉันมันหลงละเมอมากเกินไปขอท่านอาจารย์กับท่านหยางเซิงจงช่วยเหลือฉันด้วย
ช่วยขอความกรุณาจากพัศดี ปล่อยตัวฉันออกไปจากคุก
หยางเซิง : ท่านอาจารย์ครับ
! วิญญาณโทษตนนี้มีจิตสำนึกผิดชอบอยู่บ้าง ยังรู้จักคำว่า
สำนักทรงเจ้า กระผมว่าอภัยโทษให้บ้างเถิด
อรหันต์จี้กง : ขณะที่มีชีวิตอยู่ไม่เชื่อพุทธเทพ
ยกตัวเองว่าทันสมัยยุควิทยาศาสตร์ ตายลงแล้วจึงสำนึกตัวได้
เธอนะเวลานี้ตกอยู่ในอุ้งมือของเทพผีแล้ว จะสำนึกตัวก็สายเสียแล้ว
แต่เห็นแก่ที่เธอสารภาพผิดที่ตัวทำขึ้น จะให้รอคอยหนังสือ
"เที่ยวเมืองนรก" สำเร็จลงแล้วได้ปลอบเตือนกอบกู้ช่วยเหลือชาวโลกนั่นแหละจึงจะเอาบุญกุศลในเศษหนึ่งส่วนหมื่นจากหนังสือนี้ช่วยกู้ให้เธอพ้นทุกข์
พัศดี : สมควรแก่โทษแล้ว ลงทัณฑ์หนักต่อ
พวกมิจฉาชีพ สมแล้วอย่ามีการอ้อนวอนขออภัยอีก! แม้ว่าแกจะไม่ฆ่าคนโดยตรงจากการทำยาปลอมขาย
แต่ทำให้ร่างกายของผู้คนได้รับผลร้ายแห่งการกระทำของแกอย่างมาก
จะว่าฆ่าคนโดยทางอ้อมก็ว่าได้ดังนั้น ยมบาลจึงตัดสินให้ลงโทษอย่างหนักให้กับแก
อรหันต์จี้กง : เวลาดึกมาแล้ว
เจ้าหยางเซิงเตรียมการกลับสำนักได้ ถ้าบุญมีวาสนาส่ง โอกาสหน้าจะได้มาเยี่ยมใหม่
หยางเซิง : ขอขอบคุณท่านพัศดีและนายทหารทุกท่านที่ได้ให้การแนะนำชี้แจง
ข้าพเจ้าจะตามท่านอาจารย์กลับสำนักแล้วลาก่อนละ
อรหันต์จี้กง : รีบขึ้นดอกบัว
เตรียมกลับสำนัก
หยางเซิง : กระผมนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
เชิญท่านอาจารย์ออกเดินทางได้
..
อรหันต์จี้กง : ถึงแล้วสำนักดซี้ยเฮี้ยงตึ้ง
หยางเซิงลงจากดอกบัว วิญญาณกลับเข้าวสู่ร่างดังเดิม