|
บ้านเมืองมีกฎหมายของบ้านเมือง ครอบครัวมีระเบียบของครอบครัว ธรรมะก็ย่อมมีธรรมวินัย ฉะนั้นทุกฝ่ายต้องยึดหลักเกณฑ์ และรักษากฎระเบียบสำคัญ
ผู้บริหารบ้านเมือง หากไม่อิงกฎหมายของบ้านเมืองบ้านเมืองก็จะเกิดความวุ่นวาย
ผู้นำครอบครัว หากไม่ยึดกฎระเบียบในครอบครัวครอบครัวก็จะเกิดความแตกแยก
ผู้บำเพ็ญปฏิบัติธรรม หากไม่ปฏิบัติตามธรรมวินัย ก็ยากที่จะบรรลุธรรม
ตัวอย่างเช่น งานศิลปะด้านการประติมากรรมหากก่อนหน้านั้นไม่มีการวางแนวกรอบ ก็ไม่สามารถปั้นเป็นภาชนะตามรูปแบบได้ ยิ่งกว่านั้น พุทธธรรมที่สามารถช่วยให้พ้นจากโลกียะเข้าสู่อริยะ อันเป็นเรื่องใหญ่ของการบำเพ็ญธรรมญาณสร้างเสริมชะตาชีวิต ซึ่งหากไม่ปฏิบัติรักษาธรรมวินัยแล้วจะสามารถบำเพ็ญให้สำเร็จมรรคผลได้อย่างไร ?
เราทั้งหลายได้เข้าสู่ประตูพุทธะ ได้รับวิถีอนุตตรธรรมได้ขึ้นนาวาธรรมของพรพอนุตตรธรรมเจ้า อีกทั้งยังได้รับพุทธคุณและเมตตาคุณอันไพศาล เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ก็สมควรที่จะเคารพเทิดทูนพุทธจริยระเบียบ ให้ความสำคัญกับพระโองการสวรรค์ และคุณวิเศษของพุทธธรรม นอกจากนี้ยังต้องกล่าวแต่สัมมาวาจา ดำรงรักษาเมตตาจิตในการปกโปรดเวไนย ถือศีลกินเจอย่างบริสุทธิ์ มีความมุ่งมั่นที่แน่วแน่ สำรวมตนอยู่ในระเบียบวินัย เป็นแบบอย่างที่ดี มีจิตใจกว้างขวาง มีความประพฤติที่เที่ยงตรง มีความอดทนความอ่อนน้อม ความอ่อนโยน ความเคารพ และมีสัมมาคารวะต่อเบื้องสูง มีความเอื้ออาทรต่อเบื้องล่าง เคารพอาจารย์เทิดทูนธรรมะ สักการะพระบรรพจารย์ รู้คืนต้นรากน้อมจิตถ่อมตน กวดขันตนประสานเข้ากับส่วนรวม ยิ่งกว่านั้นยังไม่ยึดติดกับฐานะ วิริยะเผยแผ่ธรรม กล่อมเกลาเวไนยที่ลุ่มหลง ไม่ซ่อนวิชาความรู้ ทุ่มเทสุดความสามารถ นำพาเวไนย ยอมลำบากตรากตรำ พิจารณาแยกแยะระหว่างมารกับพุทธะ ห่างจากมิจฉาธรรมเข้าสู่สัมมาธรรม ทนต่อหมื่นมารพันทดสอบ มีความเสมอต้นเสมอปลายสละทรัพย์สละแรงกาย สร้างบุญบรรลุปณิธาน ส่งเสริมตนและส่งเสริมผู้อื่น ฯลฯ
ฉะนั้นที่ผ่านมาใครก็ตามที่ แก่งแย่งชิงดีชิงเด่น มักใหญ่ใฝ่สูง ยื้อแย่งบุญกุศล กระทำการตามอำเภอใจ ทำลายแบบแผนอันดีงาม ถือตนเป็นใหญ่ กดขี่ข่มเหงผู้น้อย ศรัทธาในมารสักการะในมิจฉา ไม่เคารพพุทธระเบียบ ตั้งตนเป็นบรรพาจารย์ปลอม กล่าวคำเท็จหลอกลวงผู้บำเพ็ญ นำความเสื่อมเสียมาสู่อาณาจักรธรรม มีอคติเห็นแก่ตัว เกียจคร้านชอบเสพสุข สุรุ่ยสุร่ายไม่อดออม กินดีอยู่ดี ไม่รู้สำนึกผิดคิดแก้ไข ฯลฯ
ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ หากสำนึกผิดปรับปรุงแก้ไขเสียใหม่ ทุกขณะเคารพรักษาพุทธระเบียบ บุญที่สร้างมาจึงจะเป็น "บุญจริง" มรรคผลที่ปลูกมาจึงเป็น "มรรคผลแท้" ต้องหมั่นสำรวมตนในธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด หากทำได้เช่นนี้ "วันแห่งประชุมอริยหลงฮว๋า" และ "วาระแห่งการเก็บสมบูรณ์" ที่จะได้ "ขี่กิเลนเขียว" "เหินกระเรียนขาว" ท่องอนุตตรภูมิ อิสระไร้พันธนาการท่ามกลางเวหา หลุดพ้นจากการเวียนเกิดเวียนตายประทับยัง "ปทุมทิพยฐาน" ไม่ต้องลงมาเกิดอีก ร่วมมายุกับฟ้าดินและทวยเทพ ไม่เพียงเท่านี้ บรรพชนเจ็ดชั้นและลูกหลานเก้าชั่วคนยังได้รับการฉุดช่วยยกระดับขึ้นสู่อนุตตรภูมิ ร่วมเสพวิมุติสุขพ้นการเวียนว่ายตลอดชั่วกัลปวสานย็ญทั้งช็
|