เ ก ร็ ด ธ ร ร ม ะ
บทเตือนสติตน
ตอนที่ 1
จิตใจของคนในยุคอดีตยังคงความสมบูรณ์ดีอยู่ ฟ้าและคนเป็นเสมือนร่างเดียวกัน จึงไม่ต้องพูดถึงธรรมะใดๆ แต่ในปัจจุบันเป็นเพราะเราถูกบดบังจากความโลภอยาก ทำให้อาตนะลุ่มหลงเริงโลกีย์ ถูกดึงดูดด้วยแรงบันดาลของเงินทองแก่งแย่งทรัพย์สินเพื่อสนองความอยากของตน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้หลงลืมคุณธรรมแห่งจิตเดิม การแก่งแย่งจึงปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป ความอยากความเห็นแก่ตัวแทรกแฝงอยู่ทุกมุมโลก ทำให้โลกแห่งพุทธะเดิมสลายไป คุณธรรมสามัญสูญสิ้น คุณธรรม 8 ก็ไม่หลงเหลืออยู่ กลายเป็นโลกที่ขุ่นข้นสกปรก เปรียบดังนรกบนโลกมนุษย์
กาลนี้เอง เพื่อจะปลุกจิตคนเดิมญาณใสเบื้องบนจึงบันดาลให้มีภัยธรรมชาติลงสู่โลกมนุษย์จุดมุ่งหมายก็เพื่อปลุกพุทธบุตรให้ตื่นจากความเขลาที่ถูกบดบัง อาศัยสิ่งเหล่านี้เตือนลูกชั่ว เมื่อรู้ตัวว่าผิดรีบกลับตัวกลับใจ พระอนุตตรธรรมมารดาเจ้าจึงมีพระบัญชาให้หมู่มารอสูรกาย มาจุติก่อให้เกิดเก้าเก้าแปดสิบเอ็ดภัยพิบัติ อาศัยมารสอบจริง จะได้กำหนดมรรคผลในอนาคต แต่ทว่า มหันตภัยครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นนี้ ยังมีพุทธบุตรคนดีหลงเหลือปะปนอยู่มาก เพื่อช่วยเหลือพุทธบุตรคนดีเหล่านั้น จึงมีการปกโปรดครั้งยิ่งใหญ่ ทรงมีพระบัญชาให้พระวิสุทธิอาจารย์ รับสนองพระโองการจุติมหาธรรมปกโปรด เพื่อช่วยสาธุชนชายหญิงร่วมคืนกลับเบื้องบนแดนนิพพาน