|
การบำเพ็ญธรรมบำเพ็ญใจเสมอต้นเสมอปลาย
ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่ออกบวชหรือฆราวาส ตั้งจุดมุ่งหมายที่จะบำเพ็ญเพื่อช่วยโลก
ช่วยเวไนย์ จำเป็นจะต้องเข้มงวดในการฝึกฝนอดทนต่อความทุกข์ ไม่ว่าจะแบกฟืน
หาบน้ำ ในอดีตล้วนเป็นธรรมวิธีในการบำเพ็ญญาณชั้นสูง ด้านการงานเราใช้กายกับมือ
ส่วนการบำเพ็ญธรรมใช้กายกับปาก มีจิตเป็นโพธิสัตว์ ตลอดเวลากายใจเป็นหนึ่งเดียว
หากเริ่มต้นขยัน บั้นปลายเกียจคร้านก็เสียเวลาเปล่าไปครึ่งทาง
ไม่อาจประสบความสำเร็จได้ บำเพ็ญธรรมใช้จิตเริ่มแรกเป็นฐานรองรับ
แสดงออกมาซึ่งคุณธรรม งดงามสง่าน่าเกรงขาม น่านับถือ อ่อนน้อม
ดำรงไว้ซึ่งสัจจะ
(ชาย) ให้เที่ยงตรงและเข้มแข็ง
(หญิง) ให้บริสุทธิ์และกล้าหาญ
เสียสละ กระตือรือร้น เมตตากรุณา โอนอ่อน ผ่อนตาม ให้อภัย รักใคร่ปรองดอง
ขยันขันแข็ง มัธยัสถ์ มีจิตใจที่สูงส่ง อดกลั้นมั่นคง มีอุดมการณ์
ซื่อสัตย์ต่ออาชีพ มีมนุษยสัมพันธ์ และอัธยาศัยไมตรีที่ดีในหมู่คณะ
อดทนต่อความทุกข์ยากไม่บ่น ก้มหน้าก้มตาทำจริง คุณธรรมทั้งหมดที่กล่าวมานี้ต้องกระทำจริง
เพราะเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตและเป็นสิ่งที่มนุษย์พึงรักษาไว้
การปฏิบัติดีต่อคนในโลกเป็นรากฐานของสังคมที่ขาดไม่ได้ เพราะเป็นตัวแปรผันให้สภาวะจิตสะอาดและดีขึ้น
เพื่อให้ทุกคนได้เข้าสู่สภาวะอันวิสุทธิ์การแปรเปลี่ยนโลกนี้คือหน้าที่ของเรา
หากไร้ซึ่งอุดมการณ์ที่มั่นคงแน่วแน่แล้ว ก็เป็นได้แค่ผู้ยิ่งใหญ่ที่ธรรมดาเท่านั้นเอง
จะพูดถึงการบำเพ็ญวิถีที่สูงส่งอะไรได้อีกเล่า
|