|
ชะตาชีวิตของตนอยู่ในกำมือของตน
มีความมุ่งมั่นก็จะประสบความสำเร็จ อริยเจ้าในอดีตล้วนผ่านความทุกข์ยากนานัปการ
ผลสุดท้ายชื่อเสียงได้ตกทอดมาถึงชนรุ่นหลัง และมีไม่น้อยที่เกิดมาในตระกูลร่ำรวย
แต่ผลสุดท้ายต้องตกระกำลำบาก ชีวิตต้องประสบกับความยากจนข้นแค้น
เสื่อมเสียชื่อเสียงเกียรติยศ เช่นนี้แล้วจะกล่าวได้อย่างไรว่า
ขึ้นอยู่กับชะตาชีวิตที่ดีเลวอย่างนั้นหรือ? สิ่งเหล่านี้ตัวเองล้วนเป็นผู้สร้างสุภาพชนบำเพ็ญธรรมปลูกสร้างคุณธรรม
อยู่ที่การลงแรงหว่านไถ แต่จะไม่ถามถึงผลที่จะได้รับสายตามองการณ์ไกล
ลองหันกลับมามองและคิดสักนิดว่า นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
การตั้งมั่นในปณิธานเจริญรอยตามวิถีแห่งปราชญ์อริยะเจ้าสร้างคุณประโยชน์ให้กับประเทศชาติ
เช่นนี้จะไม่ละอายใจต่อเหล่าอาณาประชาราษฎร์ งานทางโลกทำสุดความสามารถ
มุ่งมั่นปฏิบัติตามพระบัญชาแห่งฟ้าเรื่อยไป จึงไม่จำเป็นต้องถามถึงโชคชะตา
|