Un title page

การลักขโมยอย่างลับๆ จี้ปล้น โจรกรรมหยิบฉวยซึ่งๆ หน้า หลอกลวง อำพรางใช้เล่ห์เพทุบาย (เช่น ลวงสวาทฯ) ใช้อำนาจขู่เข็ญบังคับ ถือสิทธิ์เอาประโยชน์โดยมิชอบ (เช่น เก็บค่าคุ้มครองฯ) ยักยอก เบียดบังบิดเบือน (เช่น ยึดเอาของฝากผ่านมือฯ) เหล่านี้ล้วนผิดศีลข้อลักขโมย
มีโรคภัยแล้วมากราบไหว้ ขอให้พระคุ้มครองรักษา แต่ไม่ได้เอาธูปเทียนของตัวเองมา ถือวิสาสะหยิบเอาจากโต๊ะบูชา อย่างนี้แทนที่จะสร้างบุญชดใช้บาปเวร กลับกลายเป็นลักขโมยของพระเสียอีก ธูป น้ำมัน เครื่องบูชา มีคนนำมาถวาย หรือใช้ไม่หมดทิ้งไว้เป็นสมบัติของตำหนักพระ อย่าจาบจ้วงถือวิสาสะเอาไปใช้ จะจุดธูปกำใหญ่ภาวนาเฉพาะตัว ให้นำเครื่องบูชามาเอง เพื่อความสบายใจ
โทรศัพท์ของตำหนักพระส่วนรวม มิใช่สิทธิของเตี่ยนฉวนซือ ถันจู่ หรือใครผู้ดูแล จะอนุญาตให้ใช้ฟรีได้ ใช้โทรศัพท์ทีไรไม่ว่าโทร.ไกล โทร.ใกล้ ถ้าไม่ใช่เครื่องโทรศัพท์หยอดเหรียญเอง ต้องจ่ายค่าโทร.ตามอัตราค่าโทร.ทุกครั้ง
ผู้ทำหน้าที่ในโรงครัวต้องระวัง ปรุงอาหารชิม ให้รู้รสคำเดียวก็พอ ปรุงเสร็จแล้วยังไม่ถึงเวลา อย่าตักไปกินเองเสียก่อน ข้าวของทุกอย่าง ญาติธรรมเขาอนุโมทนามา แม้เจ้าจะร่วมบริจาคด้วย ก็ต้องรักษาระเบียบนี้ ข้าวของซื้อเข้ามามอบให้เป็นสมบัติของตำหนักพระแล้ว ไม่ให้หอบหิ้วกลับออกไป จะเป็นการลักขโมยของพระ แต่ถ้าเสร็จงานประชุมแล้ว กับข้าวเหลือไว้จะบูดเน่าเสียเปล่า แบ่งปันกันไป ไม่เป็นไร วันหน้าซื้อของใหม่มาถวายชดเชยก็ได้
ผลไม้ซื้อมาบูชาพระ ไม่ให้เอามากินก่อน สมบัติของพระ ไม่ให้ถืออภิสิทธิ์กินเองหรือให้ใครกินก่อนที่จะถวายพระเสร็จเรียบร้อย ของส่วนตัวซื้อเข้ามาเพื่อกินเอง ไม่เป็นไร
ญาติธรรมบริจาคเงิน บ่งชัดว่าจะช่วยค่าใช้จ่ายประจำเดือน ช่วยงานบุกเบิกแพร่ธรรม พิมพ์หนังสือธรรมะ หรือใช้จ่ายอะไรในตำหนักพระ จะต้องจัดให้เป็นไปตามเจตน์จำนงของเขาอย่างถูกต้องชัดเจน เครื่องใช้ทำความสะอาดในตำหนักพระ ต้องรักษาความสะอาดเป็นของจำเพาะ ต้องแยกออกจากเครื่องใช้ของครัว ของห้องน้ำห้องส้วม ไม่ให้ปะปนกัน
ธูป หรือดอกไม้บูชาพระ อย่าเอามาดมก่อนบูชา เป็นการจาบจ้วง เป็นการล่วงเกิน ไม่เคารพ
ข้าราชการ พนักงาน หยิบฉวยซองจดหมาย กระดาษเขียนจดหมายของที่ทำงานไปใช้ส่วนตัว ถือว่าลักขโมย
ผู้บำเพ็ญ จงระวังให้มาก ถ้าเป็นของส่วนราชการ เท่ากับขโมยทรัพย์สินของประชาชนผู้เสียภาษี
สอนผู้อื่นให้หลีกเลี่ยง หรือหนีภาษี หรือใช้วิธีโทรศัพท์สาธารณะ โดยไม่กินเงินเป็นการขโมยทรัพย์สินของหลวง กฎระเบียบของการไปรษณีย์ มิให้สอดแทรกเอกสาร หรือสิ่งอื่นควบกันไป ถ้าแอบละเมิดเอาประโยชน์ ก็ถือว่าผิดศีลข้อลักขโมย สิ่งพิมพ์ที่คิดค่าส่งไปรษณีย์ในอัตราต่ำ อย่าแอบสอดจดหมายสิ่งไปด้วย ผู้แนะนำให้ทุจริต และผู้ทำตาม มีบาปฐานลักขโมยของหลวงร่วมกัน
โดยสารรถเมล์ เรือเมล์ ฯลฯ เพิกเฉยเมื่อเขาลืมเก็บค่าโดยสาร หรือหลีกเลี่ยงไม่จ่ายค่าบัตรผ่านประตู ก็เข้าข่ายลักขโมย หากลักขโมยเอาของคนยากจนเข้า เขาทุกข์ร้อนจนเสียชีวิต เสียผู้เสียคน โทษบาปนี้เท่ากับลักขโมย และฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ผิดศีลทั้งสองข้อ เวลาซื้อของ ตกลงกับผู้ขายให้เขาลดราคาลงแล้ว ไม่ต้องให้เขียนใบเสร็จรับเงิน การหลีกเลี่ยงภาษีอย่างนี้เท่ากับขโมยของหลวง
ในศีลห้า เรื่องลักขโมยเป็นเรื่องละเอียดมาก และบำเพ็ญได้ยากที่สุด บางอย่างเผลอไปใจหยาบ ก็ผิดทันที ถ้าอาจารย์จะว่ากันให้ละเอียด เจ้าก็จะรำคาญว่า ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่ถูก ไม่เอาแล้ว หนีไปอยู่อเมริกาเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป จะได้ไม่ต้องฟัง ไม่ทำตาม เจ้าก็จะรักษาบุญวาสนาไว้ไม่อยู่ ทุกคน เมื่อมาถึงตำหนักพระก็หวังว่า จะได้เพิ่มพูนบุญกุศลกัน แต่ถ้าไม่ระวัง กลับทำให้บุญกุศลรั่วไหลไป ก็น่าเสียดาย
ต้นคิดจิตกระจายเหมือนควายขน แต่มรรคผลเทียบได้ควายสองเขา
จิตที่โลภ โกรธ หลง ฟุ้งซ่านกระจาย เหมือนวัวควายขนเต็มตัว แต่ผู้จะบรรลุอริยมรรคได้มีน้อยนัก ดังเขาควาย เมื่อเทียบกับจำนวนเส้นขนบนตัวควาย ผู้เพียรวิถีโพธิสัตว์อย่างแท้จริง จะไม่กลัวความยุ่งยาก แม้จะอยู่ท่ามกลางสภาพบ้านเมืองวุ่นวายจอแจ ก็สามารถแปรเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ที่เป็นเครื่องทำให้จิตใจเศร้าหมองวุ่นวายให้เป็นพุทธะอันเบิกบานได้ ผู้บำเพ็ญเพื่อเอาตัวรอดเฉพาะตนเท่านั้น จึงจะหลบไปอยู่ตามป่าเขาอันวิเวก เพราะกลัวจะถูกสภาพแวดล้อมยั่วย้อมเอา ผู้บำเพ็ญวิถียานระดับสูง จะต้องใช้ปัญญาแยกแยะ ควรทำอย่างไร ไม่ควรทำอย่างไร การล่วงละเมิดทรัพย์สิ่งของบางกรณี ไม่ถือว่าลักขโมย เพราะสำคัญผิดว่าเป็นของตน เช่น ร่วมกันฝนคล้ายๆ กันวางรวมกันไว้ เร่งรีบจะออกไป คว้าได้ของคนอื่นโดยไม่ทันพิจารณาว่าเก่าใหม่กว่ากัน ฟังผิด เข้าใจผิดว่าเขามอบให้ โดยมิได้ใฝ่ใจอยากได้มาก่อน เก็บเอามาเพราะเข้าใจผิดว่าเขาทิ้งแล้ว เมื่อเห็นเขากองรวมอยู่กับเศษขยะ ใช้โทรศัพท์บ้านใครที่เขาอนุญาตให้ใช้ได้ แล้วหยิบดินสอ กระดาษบนโต๊ะมาจดข้อความ เมื่อกลับออกมา ปรากฏว่าหยิบเอาดินสอของเขาติดมือมาด้วย อย่างนี้ไม่ถือว่าลักขโมย แต่ต้องนำไปคืน หรือบอกกล่าวเจ้าของ ซึ่งแล้วแต่ความสนิทชิดชอบกันแค่ไหน ไปบ้านเพื่อนที่รักใคร่คุ้นเคยกัน จึงขอวิสาสะเปิดตู้เย็นเข้าครัวหาอะไรกินด้วยความเคยชิน แม้มิใช่เจตนาลักขโมย แต่ก็เข้าข่าย มักง่ายไม่สำรวม
ล้มแชร์ เบี้ยวแชร์ ก็เป็นลักขโมย ชาติหน้าจะต้องเกิดเป็นสุกร สุนัข
หมูตัวหนึ่งค่าตัวกี่พัน เป็นหนี้เขากี่พัน เกิดชดใช้กันจนกว่าจะครบจำนวนเงินที่เป็นหนี้เขา การลักขโมยมีโทษบาปหนักเบาต่างกัน ลักขโมยของตำหนักพระ บาปหนัก เพราะเป็นสมบัติร่วมของญาติธรรมอันเป็นคุณต่อผู้บำเพ็ญ มีคำกล่าวว่า
เพิ่มพูนบุญวาสนาได้ในประตูไตรรัตน์ วาสนาอันไม่จำกัด เกิดจากหนึ่งเมล็ดพันธุ์บุญ
การสร้างบุญกับอาณาจักรธรรม วาสนาบารมีจึงแผ่ไพศาลไปทั่วธรรมธาตุ เป็นคุณแก่ผู้บำเพ็ญสิบทิศ เช่นเดียวกัน ในทางตรงกันข้าม การทำบาปในอาณาจักรธรรมก็เกิดขึ้นได้ง่าย จึงให้ระวัง แม้หนึ่งเล่มเข็ม หนึ่งเส้นด้าย ก็มิให้จาบจ้วงฟุ่มเฟือยเสียหาย ถ้ามีเหตุต้องเอาไปให้ หลังจากนั้นให้บริจาคกลับคืนมา
ให้เงินกู้ รับจำนอง จำนำ ค้าเงินด้วยวิธีใดก็ตามที่ขูดรีด คิดดอกเบี้ยราคาสูง ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน ขัดสนลำบากยิ่งขึ้น ก็ถือว่าผิดศีลข้อลักขโมยนี้ การบริจาคทานใดๆ อย่าได้ยึดมั่นว่า ฉันให้ เงินจำนวนเล็กน้อย อาจจะไม่ยึดมั่น เป็นแสนเป็นล้านนั้น ไม่แน่ จรวดเมื่อยิงออกไปในอวกาศ จะต้องให้หลุดพ้นจากแรงดึงดูดของโลก ผู้บำเพ็ญจะออกจากวัฏสงสาร จะต้องให้หลุดพ้นจากแรงกรรม จึงให้วางใจลง ไม่ยึดมั่นต่อไป
ความโลภ โกรธ หลง เป็นกระแสเกิดตายเรื่อยไป ผู้ปฏิบัติบำเพ็ญจึงต้องทวนกระแสเกิดตายให้ได้ ศึกษาธรรมะ ก็คือ เรียนรู้วิธีทานกระแสนี้
ผิดศีลข้อ ฆ่าสัตว์ ลักขโมย พูดปด มักมากในกาม ทั้งสี่ข้อนี้ จะต้องไปเกิดในวิถีบาป คือ เปรต เดรัจฉาน ผีนรก จะต้องชดใช้กรรมนั้น จนกว่าจะหมดสิ้น แล้วจึงได้เกิดกายเป็นคนต่อไป หากได้เกิดกาย จะเป็นคนยากจนตกต่ำ เพราะชาติก่อนลักขโมยเขามามาก หากมีเงินมากมาย แต่มิได้เสพสุข เพราะชาติก่อนทำบุญให้ทานแล้วนึกเสียดายในภายหลัง ชาตินี้จึงไม่ได้จับจ่ายใช้สอยอย่างสบายใจ ข้าวของเงินทองมักเสียหาย ค้าขายขาดทุน ใครเคยผิดศีลข้อลักขโมย เมื่อเงินทองข้าวของใครเสียหาย มักจะตกเป็นผู้ต้องสงสัย ใครเคยผิดศีลข้อลักขโมยมาก กายใจมักจะไม่สงบสุข ลูกจะผลาญสมบัติ หรือต้องจ่ายเงินเป็นค่าหมอ ค่ายา รักษาตัวเสมอ เป็นคนกระวนกระวาย นั่งนอนไม่สบาย
ผู้รักษาศีลข้อลักขโมย จะเป็นผู้รักษาทรัพย์สินเงินทองไว้ได้ ผู้คนเคารพยกย่องไว้วางใจ รักษาศีลได้บริสุทธิ์จะเป็นผู้มีเกียรติคุณ เราผู้บำเพ็ญ จะต้องรู้จักเชิดชูผู้อื่น มองผู้อื่นด้วยสายตาเป็นธรรม
ไม่นินทาว่าร้าย แคะได้ความผิดของเขา เขาทำไม่ดีเป็นเวรกรรมของเขาเอง เจ้าเอาเขามาวิจารณ์ ปากของเจ้าก็ไม่บริสุทธิ์เสียแล้ว อีกทั้งยังเกี่ยวกรรมเข้าไปด้วย
เตี่ยนฉวนซือจะไม่ดีอย่างไรก็ตาม แต่เขาตัดเรื่องกามได้ จิตใจส่วนนี้ก็สมควรยกย่องแล้ว เหมือนสมณะ นักบวชที่ปลงผมห่มจีวรได้ก็สมควรยกย่องแล้ว เขาจะได้บำเพ็ญหรือไม่ อย่างไร ก็เป็นเรื่องของเขา ตัวเราเองให้รักษาจิตใจ ชื่นชมเขาได้ทุกขณะจิตจะไม่ผิด ถ้าใจเป็นกลาง พิจารณากล่าวอ้างถึง เพื่อการเสริมสร้างอย่างนั้น ไม่ถือเป็นนินทาว่าร้าย
ผู้ไม่ผิดศีลลักขโมย ไม่ว่าอยู่กับคนกลุ่มใดสถานใด จิตใจก็เบิกบาน ไม่ลับล่อส่อพิรุธ ไม่มีใครกล้ารังแก ผู้ไม่ผิดศีลลักขโมย ไม่มีอนุสัยนอนเนื่องในเรื่องนี้ ไม่มีสัญญาความจำในเรื่องนี้ ไม่มีแรงกรรมนำหนุนผลักดัน เมื่อตาย จึงปลอดโปร่ง จิตวิญญาณจะไปสู่สุคติได้ เมื่อเกิดความคิดมิชอบ ให้ถามจิตตนเองทันทีว่า ควรหรือไม่ ระวังอย่าให้แปดเปื้อน
มิจฉาทิฎฐิเหมือนหินผา สกัดยาก โทสะจริตเหมือนเพลิงไฟ ยิ่งร้อนแรงกันเท่าไร อัคคีภัยสงครามก็เกิดตามมาไม่สิ้น
รักษาศีลห้า เทพยดาห้าพระองค์จะปกป้องดูแล แต่ละศีล แต่ละพระองค์ รักษาได้บริสุทธิ์ จะหลุดพ้นการเวียนว่ายได้ง่าย การบำเพ็ญจะก้าวไปได้ ราบรื่นรวดเร็ว
อวิชชาเป็นเพลิงไฟ เผาไหม้จิตวิญญาณ เผาผลาญบุญกุศล ปลูกบุญทานเหมือนปลูกต้นไม้ทีละต้น อวิชชาเกิดขึ้นเมื่อใด ก็เผาไหม้หมดป่าในพริบตาเดียว