|
เชื่อว่าพวกเจ้าทั้งหลายต่างก็บำเพ็ญธรรมกันมานาแล้ว
แล้วคุณประโยชน์ของการบำเพ็ญธรรมอยู่ที่ไหน? ทำไมจึงต้องบำเพ็ญธรรม?
ประเด็นสำคัญของการบำเพ็ญธรรมก็คือ การที่สามารถเพิ่มพูนสติปัญญา
ยกระดับคุณธรรมของตนพ้นจากปุถุชนสู่ความเป็นอริยะ จึงจะต้องบำเพ็ญทั้งจิตและชะตา
ก. ด้านชะตาชีวิต
1. จิตและชะตานั้นแตกต่างกัน จะพูดถึงชะตา ชะตาก็คือ
ชะตาชีวิต มนุษย์ที่เกิดมาบนโลกนี้ก็ไม่พ้นจากการถูกควบคุมจากชะตาชีวิต
จะเป็นชะตาชีวิตไว้ ก็มาจากแรงแห่งวิบากกรรมและกฎแห่งกรรมที่คอยชักนำ
ธาตุทั้ง 5 คอยส่งเสริมคอยหักล้าง จึงทำให้เกิดโชคภัยร้ายดี
ความร่ำรวยยากจน อายุยืน อายุสั้น
... หากธาตุทั้ง 5 คอยส่งเสริม ก็จะบังเกิด สิริมงคล ความร่ำรวย
อายุวัฒนะ ราบรื่น
... หากธาตุทั้ง 5 คอยหักล้าง ก็จะบังเกิด ลางร้าย เภทภัย
ความยากจน ต่ำต้อย ยากไร้
2. ชะตาชีวิตแบ่งออกเป็น 2 อย่าง
2.1 ชะตาชีวิตแบบไม่ปรากฎ แม้นว่าตาเนื้อไม่อาจมองเห็น
แต่ชะตานี้ยังคงอยู่ เช่น เภทภัย โตคภัยไข้เจ็บ มีบางคนพูดว่า
"ในชาติก่อนทำเวรกรรมอะไร ชาตินี้ถึงได้ทุกข์ทรมานอย่างนี้"
บ้างก็กล่าวว่า "ลูกคือเจ้าหนี้นายเวร"... (ร้าย)
"เกิดมาให้ครอบครัว มั่งมีศรีสุข ลูกหลานมีความกตัญญู...
(ดี)
นี้ก็คือกรรมในชาติก่อนมาสนองในชาตินี้
... อยากรู้ถึงเหตุในชาติก่อน
ให้ดูสิ่งที่ได้รับในชาตินี้
อยากรู้ถึงผลกรรมในชาติหน้า
ให้มองดูการกระทำในชาตินี้
2.2 ชะตาชีวิตแบบปรากฎ เช่น การพูดจาก หาเรื่องผู้อื่นเป็นเหตุทำให้เกิดการวิวาท
ฆ่ารันฟันแทง เหตุเพราะความคิดเห็นไม่ตรงกันทำให้เกิดการทะเลาะ
เบาะแว้ง ทำความผิดโดนลงโทษทัณฑ์ ทำความดีถูกสรรเสริญ
นี่คือ การสนองของกรรมแบบทันตาเห็น
3. ผู้บำเพ็ญธรรมต้องรู้ชะตาชีวิต กำหนดชะตาชีวิต
พ้นจากชะตาชีวิต
อันว่า การรู้ชะตาชีวิต ไม่เสียใจต่อชีวิตตน ควรบำเพ็ญตน
ต่างคนต่างมีซึ่งเหตุต้นผลกรรม อย่าไปอิจฉาผู้อื่น หากพบเจอซึ่งอุปสรรค
จะต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคด้วยใจอันเป็นปกติ หากจิตใจหมดอาลัยก็จะโทษฟ้าโทษคน
ผู้ที่รู้ชะตาชีวิตตนไม่กล่าวโทษ เช่นนี้แล้ว
... การกล่าวโทษ คือ ผู้ไม่มีอุดมการณ์
... ผู้มีปัญญาย่อมไม่กล่าวโทษใคร
... ผู้ที่กล่าวโทษผู้อื่น คือผู้มีจิตใจคับแคบ
หากรู้ชะตาชีวิตแล้ว ก็ควรจะกำหนดชะตาชีวิต
4. การกำหนดชะตาชีวิต ขงจื้อกล่าวว่า... "จะอายุยืน
อายุสั้น อยู่ที่การบำเพ็ญตน นั้นคือการกำหนดชะตาชีวิต"
อันว่า ...
... ฟ้ากำหนดให้บุญวาสนา ตนรักษาไว้ด้วยคุณธรรมและความเที่ยงตรง
... ฟ้ากำหนดให้ลำบาก ตนใช้จิตใจและความมานะเติมเสริมได้
... ฟ้ากำหนดให้เภทภัย ตนอยู่ในธรรมของตนก็จะรอดปลอดภัยได้
... ฟ้ากำหนดให้ทุกข์ทน ตนเป็นสุขในสิ่งที่ตนมี ก็จะผ่านพ้นไปได้
โชคภัยร้ายดี... อยู่ที่ฟ้ากำหนด
การทำลายหรือส่งเสริม... อยู่ที่มนุษย์กำหนด
การสร้างคุณธรรมปฏิบัติธรรม... อยู่ที่ตนกำหนดเอง
อันว่า การกำหนดชะตาชีวิต คือ การขจัดซึ่งชีวิตที่ไม่ดี
สร้างสรรค์ชีวิตที่ดี เมื่อรู้ชะตาชีวิตและสามารถกำหนดชะตาชีวิต
ก็ควรจะพ้นจากชะตาชีวิต
ข. ด้านจิต
1. คำโบราณกล่าวไว้ว่า...
"บำเพ็ญจิตสามารถพ้นจากชะตาชีวิต"
"วิธีการบำเพ็ญจิตอยู่ที่การพ้นจากชะตาชีวิต"
อะไรคือการพ้นจากชะตาชีวิต?
... การพ้นจากชะตาชีวิต คือ การบำเพ็ญทั้งบารมีและปัญญา
... บารมี คือ บุญกุศล
มีคำกล่าวว่า...
"แม้ว่าบารมีและอายุขัย ฟ้าจะกำหนดมา
แต่ก็ยังจะต้องหมั่นสร้างบุญ
ถึงแม้ความเจริญ ฟ้าจะกำหนดมา
แต่ก็อยู่ที่ตนไปกระทำ"
เพราะฉะนั้น บุญกุศล คือ พลังแห่งการกลับสู่เบื้องบน
... ความตีแฝงที่สร้างสมสามารถกำหนดซึ่งบุญ
... การทำดีโดยมีผู้อื่นรู้เห็น คือ กุศลที่ปรากฏ
... การทำดีโดยที่ผู้อื่นไม่รู้เห็น คือ การสร้างบุญกุศลแฝง
... การสร้างกุศลปรากฏจะได้รับชื่อเสียง ตอบแทน แต่การสร้างบุญกุศลแฝง
ฟ้าจะตอบแทน คือ โชคลาภวาสนา
ปัญญา... คือ ปัญญาชีวิตที่มาจากการรู้แจ้งพุทธพจน์...
อนุตตรสัมมาสัมโพธญาณ การรู้แจ้งสามารถหลุดพ้นจากบ่วงของกฎแห่งกรรม
หากลุ่มหลงตกสู่การถูกควบคุมโดยชะตาชีวิต
2. เมื่อได้รับซึ่งโชคลาภวาสนาแล้ว
สิ่งสุดท้ายก็คือ สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวาจา
สัมมาวายามะ
เมื่อได้รับซึ่งปัญญา สิ่งสุดท้ายก็คือ การมีสัมมา ทิฐิ
สัมมาสมาธิ สัมมาสติ สัมมาสั่งกัปปะ
... ใจเป็นสัมมาก็จะสำเร็จเป็นพระพุทธะ
... ใจเป็นมิจฉาก็จะกลายเป็นมาร
... ความเมตตากรุณา คือ โพธิสัตว์
... ความผิดบาป คือ อสูร
พระโพธิสัตว์ก็มาจากการบำเพ็ยบารมีและปัญญา เพราะผู้บำเพ็ญสามารถหลบจากเภทภัย
สร้างมงคลให้กับตน นี่ก็คือคุณประโยชน์ของการบำเพ็ยธรรม
และจุดมุ่งหมายของการบำเพ็ยจิต และชะตาชีวิต
(จุดมุ่งหมายในภายภาคหน้า)
อันว่า ...
... การมีอุดมการณ์ คือ รากฐานของการสร้างฐานะ
... การไร้ซึ่งตัณหาควาอยาก คือ ฐานของการสำเร็จอริยมรรค
... การแสวงหาอุดมการณ์ อยูไม่ไกลแค่เบื้องหน้า แม้นขุนเขาทะเลกว้างก็ไม่อาจขวางกั้น
... การไปสู่อุดมการณ์แข็งแกร่งไม่หวั่นไหว แม้นกองทัพโยธาไม่อาจหยุดยั้ง
ต่อจากนี้ไปพวกเจ้าต้องรักษษใจแห่งธรรมไว้ให้ตลอด ไปกระทำภารกิจให้ลุล่วง
มีความเข้มแข็ง เชื่อมั่นในอุดมการณ์ บรรลุมหาปณิธานตน
|