มีกำลังเหลือเฟือ....แต่ทำน้อย คือ เกียจคร้าน

กำลังมีน้อย....แต่ทำมากเกิน คือ ละโมภ

ทำเต็มกำลังที่มี....ไม่ตระหนี่แรง คือ ขยัน ยินดีตามที่ตนเองมีกำลังทำได้ พอใจในสิ่งที่ตนมี คือ สมถะ เป็นความพอดี ไม่ขี้เกียจสันหลังยาว และไม่ละโมบโลภมาก จนน่า เกลียด

ใช้จ่ายโดยไม่จำเป็น คือ ฟ่มเฟือย สุรุ่ยสุร่าย

จำเป็นแต่ไม่ยอมใช้ คือ ตระหนี่ ถี่เหนียว

ใช้ตามความจำเป็น คือ ประหยัด รู้ใช้รู้จ่าย คนสุรุ่ยสุร่าย คือ เกินไป คนขี้เหนียวไม่เช้าเรื่อง คือ ขาดไป ทั้งสองประเภท "ไม่พอดี" เพราะฉะนั้นความพอดี พองาม พอ เหมาะ พอควร คือ ทางสายกลาง

**************************************