เคล็ดลับของความสำเร็จ อยู่ที่มุมมองและวิธีการบางครั้งอีกมุมมองหนึ่ง อาจเปลี่ยนแปลงคนได้ทั้งชีวิต แม้กระทั่งเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์

ทัศนะมุมมองของคนในสมัยก่อน สร้างคนในยุค ปัจจุบัน และทัศนะมุมมองของคนปัจจุบัน จะแปรเปลี่ยนคนใน อนาคต

1. ใช้จิตใจที่ไม่หวังผลมาสร้างสรรค์งานที่มีคุณค่า

ความเป็นจริงของคนในยุคปีจจุบัน งานที่ไม่มีค่าตอบแทนมักไม่ทำ ผลปรากฎว่ายิ่งทำยิ่งทุกข์ ยิ่งทำยิ่งเหนื่อย เพราะหวังที่จะได้ค่าตอบแทนสูง ทำให้ผิดหวังทวีคูณ มักมี ชีวิตอยู่ในท่ามกลางความวิตก เป็นทุกข์กังวลว่าทำแล้วจะ เหนื่อยเปล่า ไม่ได้ค่าจ้าง ทุกอย่างถือเป็นอารมณ์

จอมปราชญ์ขงจื้อกล่าวไว้ว่า ทำเพื่อผลประโยชน์จะ ทะเลาะกัน กัลยาณชนพูดถึงแต่คุณธรรม คนถ่อยพูดถึงแต่ ผลประโยชน์ ขอเพียงแต่ถูกหลักธรรม เกิดประโยชน์แก่ ส่วนรวม ต้องช่วยกันทำ มาสำแดงออกถึงธรรมญาณที่เบื้องบน ประทานให้เรา ใช้จิตใจเพื่อส่วนรวม ให้ความรักกับเวไนย อย่างไม่มีเงื่อนไข เพื่อผลประโยชน์อันดีงามกับเวไนย

เหมือนเช่นพระพุทธะพระโพธิสัตว์ ที่ให้ความรักกับ เวไนยโดยปราศจากเงื่อนไข  มิได้เห็นแก่ว่าเธอนำสิ่งของมากมายมาบูชากราบไหว้ แล้วพระองค์จึงจะคุ้มครองรักษาเธอ พระองค์ท่านมิได้มองแต่ผลประโยชน์

ในทางกลับกันคนในโลกมนุษย์ ที่แสดงออกถึงการให้ ความรักแต่กลับมีข้อแม้มากมาย แม้แต่การแต่งงาน ถึงกับมีการ เซ็นสัญญาคำนึงถึงความผาสุกของชีวิตด้วย สัญญาจะต้องพูด ชัดเจนจนเข้าใจกันก่อน ต้องตกลงกันว่าใครจะเป็นคนซัก เสื้อผ้า เป็นคนทำอาหาร ใครจะไปเทขยะ ใครจะทำหน้าที่ปัด กวาด ฯลฯ

มีข้อตกลงกันต่างๆ มากมาย มักจะเกิดความวิตกกังวล ว่าอีกฝ่ายจะไม่ทำตามสัญญา เกิดความหวาดกลัว กังวล วิตก มี ปากเสียงทะเลาะกัน ปัญหาคู่สมรสจะตามมา โอกาสที่จะหย่า ร้างกันมีมาก

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นงานอริยะหรืองานทางโลก จะต้องมี จิตใจยินดีที่จะทำ ยินยอมที่จะรับ หากเป็นเช่นนี้ ผลที่ได้รับ อาจทำให้เธอตกใจก็ได้ ว่าทำไมจึงได้รับผลมากมายเช่นนี้ เพราะว่าเป็นวิถีธรรมชาติที่เบื้องบนประทานมาให้

เพราะว่าเธอได้ทุ่มเทให้ เบื้องบนจะตอบแทนให้เอง ผลกลับจะได้กับตัวเธอเอง หากเธอเต็มใจให้อย่างไม,มีเงื่อนไข ใดๆ มักจะไม่กังวลผลได้หรือผลเสีย มิได้มุ่งหวังเลยมิได้คิดว่า เป็นภาระ ทุกวันมีชีวิตอย่างมีความสุข มิได้คำนึงว่าจะหาเงินได้ หรือไม่ได้ แต่กลับทำให้จิตญาณมีความเป็นสุข

ในทางกลับกัน หากทำงานพูดถึงค่าจ้างก่อน ไม่ว่าทำ แล้วจะได้กำไรหรือไม่ ก่อนอื่นจะไต้ลิ้มรสความยู่งยากรำคาญ ใจก่อน หากได้รับค่าจ้างแต่สูญเสียความสุขก็ไมมความหมาย

2. เปีนตัวของตัวเอง

2.1. เบื้องบนสร้างเราขึ้นมา

ให้สิทธิเสรีภาพอย่างเต็มที่กับเราที่จะเลือกทางเดินของ ชีวิต เบื้องบนเพียงแต่ติดตามคอยลูอยู่ห่างๆ และประทาน หลักธรรมให้

หากแต่สิ่งที่แต่ละคนเลือกเดิน ตัวเองต้องรับผิดชอบ ตัวเองต้องแบกรับเอง ดังที่กล่าวมาจึงขอถือโอกาสเตือนพ่อแม่ ผู้ปกครอง อย่าไปบังคับลูกจนเกินไป อย่าไปเคี่ยวเข็ญเด็กว่า จะต้องเดินตามแบบอย่างของพ่อแม่ อย่าเป็นห่วงเป็นใยพิทักษ์ เด็กมากจนเกินไป

ขอให้เพียงบอกเด็กให้รู้ว่า หากปฏิบัติตามหลักธรรม ฟ้าจะรุ่งเรือง หากฝ่าฝืนหลักธรรมฟ้าจะม้วยมอด ทำอะไรไว้ ตนเองจะได้รับผลสิ่งที่ทำ นั่นคือหลักธรรมจริง
เด็กๆ จะมีสติปีญญาของตัวเองในการที่จะเติบโตได้ ธรรมชาติในโลกนี้ ไม่มีต้นไม้สองด้นที่เหมือนกัน แต่ทุกต้น ต่างก็บุ่งเจริญงอกงาม ชูยอดขึ้นสู่ฟ้า

2.2 เสือกทิศทางชวิตของตนเอง ร่องรอยประว้ติศาสตร์ อารมณ์และจิตใจ การยอมรับ ฯลฯ

จะสรรสร้างชีวิตตนเองอย่างไร ตัวเองจะต้องตระหนัก จะ เปิดหน้าประวัติศไสตร์ของตัวเองอย่างไร ตัวเองจะต้องวางแผน อย่า ให้ภาวะแวดลัอมหรือคนอื่นชักจูง อริยะเปลี่ยนแปลงสรรพสิ่ง ปุถุชนถูกสรรพสิ่งเปลี่ยนแปลง ตัวอย่างเช่น

นัดหมายกันแล้วว่า จะเข้าประชุมชั้นฟ้นฟูจิตเดิมแท้ เมื่อไหร่ หรือเข้าชั้นศึกษาธรรม ช่วยงานธรรม ร่วมกิจกรรม ต่างๆ หากเข้าร่วมได้ต้องรีบฉวยโอกาสทันที อย่าได้พูดว่า ดูก่อน ไม่รู้จะมีเวลาว่างไหม มีอารมณ์ดีพอที่จะเข้าร่วมไหม ไม่รู้ว่าอากาศตอนนั้นดีหรือไม่ดี

การเลือกในสิ่งที่ถูกต้อง มีความสำคัญมาก หากเลือก ผิดจะใช้ความพยายามบากบั่นเพียงไรก็ไร้ผล เทียบกับการฝน อิฐ จะพยายามบากบั่นแค่ไหนอิฐก็ไม่กลายเป็นกระจกเงาได้ นำทรายไปหุงต้ม นานเท่าไรก็ไม่มีทางกลายเป็นข้าวได้

วันนี้เราได้เลือกหลักธรรมจริง จะต้องมุ่งจิตหนึ่งใจ เดียว อย่าออกไปแสวงหาวิธีการต่างๆ จากที่อื่นอีก ไม่ว่าจะพบ อุปสรรคขัดขวาง พยายามผ่านพ้นการทดสอบต่างๆ เอาชนะให้ ได้ มีความอดทนจนถึงที่สุด ศึกษาตามปฏิปทาพระโพธิสัตว์ กวนอิม และพระศากยมุนีพุทธเจ้าเป็นเยี่ยงอย่าง

งานทางโลกก็เช่นกัน เลือกสัมมาอาชีพ และจะต้อง รับผิดชอบยืนหยัดจนถึงที่สุด อดทน ค่อยๆ สั่งสมผลสำเร็จ หากเปลี่ยนงานบ่อย ก็เหมือนคนที่ทำงานจับจด ผลสุดท้ายเริ่ม จากศูนย์ใหม่ทุกครั้ง มีคำกล่าวว่า หินที่กลิ้งอยู่ตลอดเวลาจะไม่ เกิดตะไคร่น้ำ

พระพุทธจี้กงกล่าวไว้ว่า ตั้งใจจริงจะประสบผลสำเร็จ ดังนั้นมีความมุ่งมั่นหนึ่งเดียวไม่เปลี่ยน นั่นสำคัญที่สุด

2.6 อยู่ในท่ามกลางที่มีความสุข

2.6.1 การบำเพ็ญปฏิบัติธรรมในระหว่างการทำงาน หรือการดำรงชีวิตประจำวัน ย่อมอยู่อย่างมีความสุขสนุกสนาน นั่นคือสีสันของชีวิต หากไม่บำเพ็ญก็อยู่อย่างทุกข์ไม่มีความสุข ชีวิตก็มีสุขปนทุกข์

การทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะ ที่มีบรรยากาศปรองดอง กันสำคัญมาก หากมีความสมานฉันท์ช่วยเหลือกัน สรรสร้าง สวรรค์บนดิน ทุกคนคงสบายใจไม่เครียด หากไม,ปรองดอง กัน ทำให้หมดเปลืองพลังความตั้งใจไปมาก ทุกคนจะเหนื่อย และเจ็บปวด

ไม่มีใครที่ทำงานไม่เป็น คนยิ่งมากงานยิ่งเดิน แต่คน มากจะต้องร่วมมือกันจึงจะทำงานได้ดี ทุกคนอยู่ร่วมกันแบบมี ธรรมะ พุทธะก็สำเร็จไปจากคน คนจึงต้องร่วมกันเป็นกลุ่มจึง จะรวมพลังกันไต้ หากแต่มีคนมากไม่ร่วมมือกัน ขัคกันไป ขัดกันมากลับก่อให้เกิดปีญหา ทำให้ลดพลังที่จะทำงานลง ผล ที่ไต้จะถูกลดทอนลง

2.6.2 หากเจอเรื่องที่ทำให้ไม่เบิกบานหรือเจอเรื่อง ยากลำบาก วิธีแก้ไขที่ดีคือการยอมรับสภาพ แต่ปีญหาที่ไม่ สามารถแก้ไขไต้ เพราะเรามักจะคิดว่า ขาดความเป็นธรรมจึง ไม่ยอมรับ

หากทุกคนแสวงหาแต่ความยุติธรรมจากมุมมองของ ตัวเองจึงทำให้ทุกข์ ทุกคนมักจะมองจากมุมมองของตนเอง จึง ทำให้มองเห็นความยุติธรรมยาก หากเชื่อว่าไม่ยุติธรรม จิตจะ ไม่สงบไม่มีความสุข

แท้จริงจะยุติธรรมหรือไม่ ปล่อยให้เบื้องบนตัดสิน เป็นเรื่องของเบื้องบน ตังนั้นจงยินดีรับ จงเชื่อมั่นความยุติธรรม จากเบื้องบนจึงทำให้จิตสงบไต้ จึงเกิดสุขไต้

2.6.3 บำเพ็ญอย่างมีความสุขอย่างสบายใจ อย่าใส่ หน้ากากเข้าหากัน ใจคิดกับการแสดงออกการกระทำต้องเป็น หนึ่งเดียว หากแตกต่างกันมากทำให้ไม่มีความสุข จะต้อง จริงใจซื่อตรง บำเพ็ญจริงไต้รับผลจริง หากแนใจบำเพ็ญ ธรรมะ เพียงเพื่อที่จะขึ้นสู่เบื้องบนเพราะไม่มีทางเลือกอื่น

งานในอาณาจักรธรรมก็ทำตามปกติ แต่ว่าทำด้วยความ ทุกข์ลำบาก การบำเพ็ญเช่นนี้จะหาความสุขไม่ได้ จึงต้อง ปล่อยวาง ความคิดแบบนี้คือต้องมีความสบายใจ

2.7 ภายในภายนอกต้องกลมกลืนกัน

เรื่องราวจากภายนอกเราไม่สามารถไปเปลี่ยนแปลง แต่ เรื่องภายในของเราเองเราแก้ไขได้ ความสุขไม่ใช่ว่าจะเกิดจาก ข้างนอกมากหรือน้อย แต่จะต้องมีความร้สืกภาคภูมิใจกับ วาสนาที่เรามีอยู่แล้ว

หากเรามิได้สัมผัสกับความสุขจากภายในของเรา สิ่งที่ มีมาจากภายนอกจะมากอย่างไรก็ไร้ผล   ภายในของเรามีขุมทรัพย์อยู่ ขุดถึงอะไรก็ได้อย่างนั้น

สรุป

พระอาจารย์จึ๋กงกล่าวไว้ว่า เข้าประดูพุทธะไม่จน ออก จากประดูพุทธะไม่รวย ขอเพียงแต่เราทุกคนยังบังเกิดจิตที่จะ บำเพ็ญธรรมะ ปฏิบัติงานธรรม ตามแนวความคิดและวิธีการ ดังกล่าว

ไม่ว่างานอริยะหรือว่างานทางโลก จะปรองดอง สมานฉันท์กันอย่างมีความสุข ทำให้ค่อยๆ เดินบนเสันทางที่ เป็นงานอริยะและงานทางโลกอย่างสมความปรารถนา

**************************************