๑. คนบำเพ็ญความดี กล่าวคือคนที่สร้างบุญกุศลอยู่เป็นนิจ อานิสงส์แห่งผลบุญนั้นจึงเกินกว่าหนี้กรรมของตนในชาติก่อน

๒. คนที่สร้างความดีหรือสิ่งที่เป็นบุญกุศลด้วยเหตุบังเอิญ โดยมิได้เจตนาหรือจงใจเพื่อหวังผลอันใด กำหนดวันตายของคนผู้นั้นก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลง ซึ่งเป็นรางวัลส่งเสริมความดีงามจากเบื้องบน

๓. คนที่ตลอดชีวิตประกอบแต่กรรมดี เช่น ปล่อยชีวิตสัตว์ให้ทานช่วยเหลือคนยากจน พิมพ์เผยแพร่หนังสือธรรมะ ช่วยคนที่กำลังประสบเคราะห์กรรม บริจาคโลงศพ เป็นต้น เมื่อบุญกุศลบริบูรณ์ก็จะต่ออายุได้

๔. ขณะเจ็บป่วย คนในครอบครัวหรือตนเองยอมขอขมากรรม สำนึกในความผิดที่ได้กระทำมาแล้วในชาตินี้ จวบจนชาติที่แล้วๆ มา อีกทั้งตั้งคำอธิษฐานโดยศรัทธาจริงใจ ส่วนมากจะได้รับความเมตตาประทานอนุญาตจากเบื้องบนให้เปลี่ยนกำหนดวันตายเพิ่มอายุขัยต่อไป

**************************************